ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ
ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΙΧΘΥΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΣΤΗΝ Π. ΦΩΚΑΙΑ
Εργαζόμενοι,
αυτοαπασχολούμενοι, επαγγελματίες,
Είναι φανερό ότι η επίθεση του των κομμάτων της Ε.Ε. και του
κεφαλαίου εναντίον των εργαζόμενων και των λαϊκών στρωμάτων, δεν αφορά μόνο τη
μετατροπή των μισθών σε χαρτζιλίκι, την κατακρεούργηση των συντάξεων, το ξήλωμα
των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, την εμπορευματοποίηση Παιδείας-Υγείας-Πρόνοιας. Η
σωτηρία του κεφαλαίου περνά μόνο μέσα από την καθολική χρεοκοπία του λαού, από
τη ριζική αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου, αλλά και της δημόσιας γης υπέρ
των επιχειρηματικών ομίλων. Εδώ και χρόνια οι παραλίες της Αττικής αποτελούν
λεία για το μεγάλο κεφάλαιο. Τις επιχειρηματικές ορέξεις έχουν ανοίξει με
πλούσιο νομοθετικό έργο οι κυβερνήσεις ΝΔ- ΠΑΣΟΚ, που στο όνομα της ανάπτυξης
των κερδών διάφορων μερίδων του κεφαλαίου μετέτρεψαν το μεγαλύτερο μέρος της
αττικής ακτογραμμής σε αποκλειστικό προνόμιο των μεγάλων συμφερόντων. Φυσικά το
πλαίσιο εμπορευματοποίησης των παραλιών και της γης γενικότερα, προωθείται
στρατηγικά από την Ε.Ε. ως κομμάτι της τόνωσης της ανταγωνιστικότητας. Ωστόσο,
το τελευταίο διάστημα φαίνεται πως η δραστηριότητα διάφορων συμφερόντων στην
παραλιακή ζώνη του Δήμου Σαρωνικού έχει «ανεβάσει» ταχύτητες.
Συγκεκριμένα, έχουμε καταγγείλει στο λαό της περιοχής τις
ατομικές δραστηριότητες τσιμεντοποίησης, περίφραξης, εκσκαφής και γενικά
αναμόρφωσης της παραλίας, από μεγάλους επιχειρηματίες της περιοχής είτε για
δική τους απόλαυση, είτε για επένδυση: στη Γαλάζια Ακτή είχαμε τις παρεμβάσεις
γνωστών εφοπλιστών, στη Σαρωνίδα από ιδιοκτήτη ομίλου εταιρειών εμπορίας
αυτοκινήτων, στην Ανάβυσσο από ξενοδόχους με μέτωπο προς τη θάλασσα,
κυριολεκτικά πάνω στο κύμα. Στις Αλυκές και στην Ανάβυσσο το παιχνίδι
«χοντραίνει» με την εμπλοκή της ΕΤΑΔ, δηλαδή του κράτους, στην παραχώρηση της
περιοχής στα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα του χώρου του τουρισμού. Σε αυτό
το πλαίσιο, ένα ακόμα κομμάτι της παραλιακής ζώνης, αυτή τη φορά στη Φώκαια,
διεκδικείται από επιχειρηματίες με σκοπό τη μεταφορά δραστηριοτήτων
ιχθυοκαλλιέργειας. Πέρα από τη δίκαιη διαμαρτυρία των κατοίκων για την όχληση
από τη δραστηριότητα μιας επιχείρησης που έχει τιμωρηθεί με πρόστιμο από την
Περιφέρεια για το θέμα της άδειάς της και των παρεπόμενων περιβαλλοντικών όρων
λειτουργίας της, εμείς θέτουμε ένα συνολικότερο ζήτημα για την επιχειρηματική
εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου της περιοχής. Η συγκέντρωση γης, ιδιοκτησίας,
παραγωγικών δραστηριοτήτων στο επόμενο διάστημα θεωρούμε ότι θα απειλήσει τόσο
το χαρακτήρα και τη μορφολογία της περιοχής και του φυσικού της περιβάλλοντος,
όσο και τις υπάρχουσες παραγωγικές δραστηριότητες μικρών επαγγελματιών που
δραστηριοποιούνται στην περιοχή. Και βέβαια, ένας Δήμος-εξάρτημα του κεντρικού
κράτους, με διοίκηση υποταγμένη στις πολιτικές της ΕΕ και των επιχειρηματικών
ομίλων, δεν μπορεί παρά να διευκολύνει τις παραπάνω τάσεις.
Το αντιδραστικό
πλαίσιο της Τοπικής Διοίκησης βοηθάει τις αντιπεριβαλλοντικές και αντιλαϊκές
εξελίξεις προς όφελος του κεφαλαίου:
Όπου σταματάει να «κόβει» ο Δήμος, αρχίζει να «ράβει» η Αποκεντρωμένη
Διοίκηση και τα υπόλοιπα «αποκεντρωμένα» διοικητικά όργανα του κράτους των
επιχειρηματιών, που λειτουργούν τελικά με συγκεντρωτισμό στην υλοποίηση των
φιλο-εργοδοτικών επιλογών.
Το πρόβλημα του «αποικισμού» της ακτογραμμής του δήμου
Σαρωνικού ούτε σημερινό είναι, ούτε αφορά μόνο την περιοχή μας. Η απερχόμενη
Δημοτική Αρχή, όπως και οι παρατάξεις που «γέννησε», έχουν τεράστιες ευθύνες
για αυτό το ξεσάλωμα εκ μέρους των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων. Η ανοχή
που δείχνουν, αλλά και η συνολικότερη πολιτική τους θέση ότι η
επιχειρηματικότητα φέρνει ανάπτυξη για όλους του κατοίκους του δήμου, είναι
σαφώς μέρος του προβλήματος. Η Λαϊκή Συσπείρωση έχει καταγγείλει τη νέα επίθεση
των ιδιωτών σε βάρος του δημόσιου πλούτου, αλλά και το ρόλο του δήμου ως
μεσάζοντα στις αγοραπωλησίες. Έχουμε ως θέση την απαγόρευση της δράσης μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων στις
παραλίες και τις αλυκές. Το κράτος πρέπει να χρηματοδοτήσει υποδομές αναψυχής
και προστασίας του περιβάλλοντος σε μία περιοχή που έχει πληγεί περιβαλλοντικά
και εξαιτίας της έλλειψης αποχετευτικού και εξαιτίας της ασύδοτης δράσης
επιχειρηματιών και φυσικά μετά τις πρόσφατες πυρκαγιές.
Αναγκαιότητα ο άλλος
δρόμος ανάπτυξης:
Φίλοι και φίλες, κατανοούμε πρώτοι από όλους, ότι χωρίς την
παραγωγή πλούτου, την αξιοποίηση των πρώτων υλών και των πόρων που μας δίνει η
γη και η θάλασσα, δεν μπορεί να καλυφθεί καμία κοινωνική ανάγκη. Μόνο που αν
δεν γίνει ο λαός κυρίαρχος του πλούτου που παράγει, αν δεν πάρει στα χέρια του
τα μέσα παραγωγής και το φυσικό πλούτο, τότε όταν δε βιώνει τις συνέπειες της
καπιταλιστικής κρίσης, θα βιώνει τις συνέπειες της άναρχης, ανισόμετρης
καπιταλιστικής ανάπτυξης. Άρα, για άλλη μια φορά ανοίγονται δύο δρόμοι
ανάπτυξης: τον ένα τον βιώνουμε ήδη. Είναι το ρεσάλτο του κεφαλαίου σε ότι
δικαίωμα μας έχει απομείνει. Στο όνομα της ανάπτυξης των κερδών τους, με
εκβιασμούς, με αυταρχισμό και με συμμάχους τους είτε τον εργοδοτικό
συνδικαλισμό, είτε τα ΜΜΕ, είτε τον κρατικό μηχανισμό της Τοπικής Δοίκησης, θα
αρπάζουν ολοένα και πιο άπληστα μισθούς, συντάξεις, δημόσιο πλούτο. Ο άλλος
είναι ο δρόμος της λαϊκής εξουσίας, με
κοινωνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής, εργατικό έλεγχο, κεντρικό
σχεδιασμό. Σε αυτό το δρόμο συναντώνται οι διεκδικήσεις για σταθερή εργασία
και κοινωνικά δικαιώματα με το δικαίωμα για καθαρό περιβάλλον με ανοικτές και
ελεύθερες παραλίες, το δικαίωμα για ορθολογική αξιοποίηση του φυσικού πλούτου
με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες. Όσο η πολιτική υπηρετεί τα επιχειρηματικά
κέρδη, τίποτα από τα δύο δεν διασφαλίζεται για το λαό. Ενδιάμεση λύση δεν
υπάρχει και αυτό ας το κατανοήσουν όσοι υπόσχονται συμβιβασμό των λαϊκών
αναγκών με τα επιχειρηματικά κέρδη σε ένα πλαίσιο ήπιας ανάπτυξης, όπως ακούμε
από το ΣΥΡΙΖΑ σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Οι εκλογές στις 18 και 25
Μάη, είτε θα δυναμώσουν τον γνωστό δρόμο της επιχειρηματικότητας, είτε θα
ανοίξουν το δρόμο της φιλολαϊκής προοπτικής, με αποφασιστική ενίσχυση των
ψηφοδελτίων της Λαϊκής Συσπείρωσης και του ΚΚΕ σε Δήμους, Περιφέρειες και
Ευρωβουλή.
