Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010

Επενδύσεις για ποιον;

Επενδύσεις που λανσάρονται σαν σανίδα σωτηρίας, αντλούν προοπτικές μεγάλων κερδών από μειώσεις μισθών, ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις, απελευθέρωση των απολύσεων, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, κατάργηση των συντάξεων, ενώ συρρικνώνονται άλλοι κλάδοι της οικονομίας.

Το παράδειγμα των ναυπηγείων είναι χαρακτηριστικό, της κλωστοϋφαντουργίας, του έτοιμου ενδύματος, του επίπλου, το ίδιο. Με δυο λόγια: Η παραχώρηση υποδομών, λιμανιών, σιδηροδρόμων, ναυπηγοεπισκευαστικών ζωνών και η αξιοποίησή τους από τις κινεζικές πολυεθνικές θα δημιουργήσουν ελάχιστες θέσεις εργασίας, μπροστά στην ανεργία που θα προκαλέσει π.χ. η συρρίκνωση των ναυπηγείων, ο μαζικός εκτοπισμός μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Οσο για την εξαγωγή λαδιού στην Κίνα, δε θα ωφελήσει τους μικροπαραγωγούς αγρότες, αλλά τους μεγαλεμπόρους, που το αγοράζουν πάμφθηνα και το πουλούν κερδοφορώντας.

Οι κομμουνιστές είναι, θεωρητικά και πρακτικά, υπέρ των επενδύσεων για τις λαϊκές ανάγκες, που με καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής δεν μπορούν να ικανοποιηθούν. Αυτό που υποστηρίζουμε με πάθος είναι ότι οι εκμεταλλευτικές σχέσεις, ο ίδιος ο καπιταλισμός, επειδή έχει ως κινητήρια δύναμή του το κέρδος, εμποδίζει και φρενάρει την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, προκαλώντας αλλεπάλληλες οικονομικές κρίσεις και φτώχεια. Το ΚΚΕ παλεύει για απελευθέρωση των παραγωγικών δυνάμεων από το βραχνά του κέρδους, με κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και σχεδιοποιημένη ανάπτυξη, ώστε η κοινωνία να μπορεί να ικανοποιεί τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων και του λαού συνολικά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου